9 Temmuz 2015 Perşembe

Objektifin Ötesindeki Efes


"Objektifin Ötesindeki Efes” fotoğraf sergimin fotoğraflarını dijital ortama geçirmek üzere arşivden çıkarıyorum.
O dönemlerde dijital sistem yoktu. Hemen hepsi de diapozitif çekimlerdi.
Eski Efes Müzesi Müdürü Selahattin Erdemgil, Efes’le ilgili bir fotoğraf sergisi yapmamı önermişti. Hemen kabul ettim. Zaman zaman gecenin geç saatlerine kadar çekimlerle uğraştım. Efes’in ışıkları sırf benim çekimler için özel olarak açıldı. Az bilinen ve ayak basılmayan yerlerde de çekim yaptım.

Dikkat edilmeyen detaylara dikkat çekmekti amacım…
Böyle doğdu “Objektifin Ötesindeki Efes” ve Efes, Salihli, İstanbul’da sergilendi.
Şu sıralar yeniden gündeme gelmeye hazırlanıyor sergim.
Her şeyden önce fotoğrafları dijital ortama aktarma işlemi için harekete geçiyorum.
Sergi fotoğrafları çerçeveli vaziyette zaten duruyorlar fotoğraf arşivimde. Fakat çerçevesiz olanları da şöyle bir kutudan çıkarıp bakayım dedim, odama tarih doldu.
Yatağa serdiklerim sergi fotoğraflarından yalnızca birkaç tanesi…
Yakında hepsini ve hikâyelerini tek tek buradan paylaşacağım...

8 Temmuz 2015 Çarşamba

Neşeli Bir Stüdyo Günü

Yepyeni bir projenin ilk adımlarını atıyoruz.

İki "yol arkadaşı", Dolunay Obruk ve ben kafa kafaya verdik ve birlikte bir yenilik yapma kararı aldık.




Dolunay benim çok sevdiğim bir arkadaşım, çok iyi bir müzisyen, besteci ve yorumcu. Tabii başka işler de yapıyor ama bizim projede ortaya çıkaracağı kimliği müzisyen kimliği.

Dolunay "Sarayın Dehlizlerinde" romanımın kapak tasarımını da yapmıştı. İstediğim çok basit bir şeydi aslında benim için. Pargalı İbrahim Paşa, sarayının dehlizlerinde yeşil kaftanını savura savura yürüyor ve kapakta arkadan görünüyor. Dehlizlerin taş duvarlarında sağlı sollu meşaleler yanıyor ve her şeyden önemlisi, kapağa bakanı içine çekiyor duygusu olsun istedim.


Uzun süre istediğim gibi bir tasarım gelmedi. Tam ümitsizliğe kapılmışken Dolunay bana kapak tasarımını yapma teklifiyle geldi.


Kitabı okumamıştı. Yukarıda anlattığım kadarıyla en fazla 3 cümlelik bir mail ile derdimi anlattım. Birkaç gün sonra tam da istediğim tasarım geldi. Yayıncım da ben de rahat bir nefes aldık.




2014 Ekim ayında Asmalımescit Yakup2'de hoş bir lansmanla çıktı kitap. Aynı ay Dolunay'ın "Yalnızca" isimli albümü de piyasaya çıkmıştı.



Kasım ayındaki meşhur Kitap Fuarı'nda yayınevim E Yayınları'nın standının duvarlarından birini Dolunay'ın tasarımı poster süslüyordu.



Günler günleri, aylar ayları kovalarken biz karşılıklı olarak sosyal medyada birbirimizin ürünlerini de paylaşmaya başladık. Çünkü garip bir paralellik vardı sanki iki üründe.

Geçtiğimiz günlerde Dolunay bana "Yalnızca" albümündeki şarkılarını hangi duygularla yazdığını, o şarkıların neler anlattığını bir de kendi açısından anlatınca, albümün "Sarayın Dehlizlerinde" ile neredeyse birebir örtüştüğünü fark ettik.




Gerisi kendiliğinden geldi. Haydi dedik, bir şeyler yapalım... Bu kitabı ve albümü bir araya getirip bir şeyler yapalım.



Kitap okurken müzik dinlemek, müzik dinlerken kitap okumak, bir insana verilecek en güzel hediye kitap ve müzik albümü gibi düşünceler kafamızda uçuşurken bazı etkinlikler yapma kararı verdik. Stüdyoda bir kayıt yapalım, bir tanıtım çalışması, ön hazırlık yapalım, bakalım ne çıkar derken kendimizi stüdyoda bulduk.

İnanılmaz neşeli, eğlenceli ve keyifli bir gün geçirdik stüdyoda. Hem çalıştık, hem eğlendik ve gördük ki, hakikaten ortak yönleri olan bu kitap ve albümle çok hoş bir yola çıkabiliriz.




Bugün yaptığımız tanıtım çekimi görücüye çıktı, beğenildi ve projemiz hayata geçmek üzere gün sayıyor...



Çok neşeli, eğlenceli, sıra dışı, keyifli etkinliklerle geliyoruz... Pek yakında...


Takipte kalın... 

17 Haziran 2015 Çarşamba

D&R Söyleşi ve İmza Günü



13 Haziran Cumartesi günü Zorlu Center D&R'da "Sarayın Dehlizlerinde" kitabımın söyleşi ve imza günü vardı.




Söyleşi konusu "Bilinmeyen Yönleriyle Pargalı İbrahim Paşa" idi.




D&R'ın sloganına bayıldım... Bütün yazarlar için aynı sloganı kullanmışlar. (...) güne imza atıyor... Süper...




Harika bir gün oldu. Telefonlar, mesajlar, çiçekler, gelen tanıdığım, tanımadığım insanlar, dostlarım, arkadaşlarım, meslektaşlarım...












Ben çok büyük bir keyifle anlattım İbrahim Paşamı... Dinleyenlerin de hoşuna gittiğini umuyorum.



Uzun zamandır görmediğim, göremediğim dostlarımı görmek de ayrı bir keyifti...



Bu arada bahsetmeden geçemeyeceğim: Zorlu Center D&R müdürü ve tüm personeline de profesyonellikleri ve içtenlikleri için ayrıca teşekkür ediyorum... D&R farkını gösterdiler ve yaşattılar...




“Mardin / Güneş Ülkesi” 2013 Mart ayında yayınlandığından bu yana 3. baskıya ulaştı, değişik imza günleri yapıldı, çeşitli söyleşiler gerçekleşti. 2014 senesinde “Orient Institut İstanbul”un kütüphanesine alındı, ABD Harvard ve Princeton Üniversiteleri, Kanada McGill Üniversitesi ve Congress Library tarafından başvuru kitabı olarak kabul edildi. Yine aynı sene “En İyi Turizm Yayını” dalında, Turizm Oscarları olarak kabul edilen “SKALİTE Turizmde Kalite” ödülünü aldı.


“Sarayın Dehlizlerinde” 2014 Ekim ayında çok özel bir lansmanla yayınlandıktan sonra birkaç imza günü ve söyleşi gerçekleşti, “Orient Institut İstanbul”un kütüphanesine alındı. 13 Haziran’da Zorlu Center D&R’da gerçekleşen bir söyleşi ve imza gününde okuyucusuyla buluştu.

Bir rehber kitap ve bir romanın ardından ikinci romanım “Bir İç Savaştır Aşk”ı yazmaya devam ederken ve “Son Vapur” senaryomun düzeltme safhalarındayken her iki kitabıma da yollarının açık olmasını diliyorum.

En çok da her zaman yanımda olan, sevgisini, desteğini, dostluğunu esirgemeyen kıymetli okuyucularıma teşekkür ediyorum. Sizler okudukça ben yazacağım…

12 Aralık 2014 Cuma

Karışık Duygular...



Kasım ayındaki Kitap Fuarı’nda Türkiye’deki kitap ve okumakla ilişkili konuların ardındaki gerçekleri biraz daha net görmüş biri olarak ve bir önceki yazımda da yazdığım gibi: “Kitap okuma oranının yerlerde süründüğü bir ülkede yazarlık yapıyorum. Turizmden anlamayan, gezgin olmayı bilmeyenlerin çoğunlukta olduğu bir ülkede turizm yapıyorum, rehberlik yapıyorum… Benim masalım bu mu? Bu masalı ben mi yazıyorum?” diye geçirirken aklımdan neler oldu neler…

“Mardin/Güneş Ülkesi” kitabım Almanların istanbul’daki büyük araştırma enstitüsü Orient-Institut Istanbul’un kütüphanesine, dünyanın sayılı üniversitelerinden ABD’de Harvard, Princeton ve Kanada’da McGill’in kütüphanelerine ve yine ABD’de Congress Library’ye kabul edildiler.

Ben tam da böyle söylenirken bunların olması iyiye işaretti tabii. Sorgulanamaz bile. Dile kolay Harvard, Princeton, McGill… İlk çocuğum üniversiteli olmuştu.

Hemen ardından başka bir güzel haber geldi. “Mardin/Güneş Ülkesi” bu sefer de SKALİTE Ödülünü kazanmıştı.

Bu ödül SKAL Istanbul tarafından turizm sektöründe kalite çıtasını yükseltmeyi hedefleyen kişi, kurum ve kuruluşları ödüllendirmek için veriliyor yıllardır. Prestijli ve önemli bir ödül.

“Mardin/Güneş Ülkesi” de 17. SKALİTE Turizmde Kalite Ödülleri kapsamında, İletişim/Tanıtım kategorisinde En İyi Turizm Yayını Ödülüne lâyık görülmüştü.



10 Aralık’ta tören salonunda sahneye çağırıldığımda gözümün önünden geçenler ilginçti. Onca yıl hayal ettiğim gerçekleşmişti, sıra dışı bir rehber kitap yazmıştım, akademik ve sistematik olması konusunda başarılı olduğumu kabul edildiği kütüphaneler zaten gösteriyordu, 3. baskıya gittiği şu günlerde böyle bir ödül onun yolunu nereye çevirmişti acaba?



Hele hele Kitap Fuarı günlerinde bilmiş bilmiş “Sarayın Dehlizlerinde romanımın yolu ile ilgilenmem gerek. Onun için neler yapılabileceğine bakmam gerek. Mardin kitabımın yolu buraya kadar, o bir rehber kitap, daha fazla nereye gidebilir ki?” diye herkese ahkâm keserken, tak diye arka arkaya bunların olması ilginçti.

“Haydi bakalım, buna ne diyorsun şimdi?” demeye başladım bu sefer de kendi kendime. Evet, artık “Mardin/Güneş Ülkesi”nin hiç tahmin etmediğim ve bir o kadar da gurur duyduğum başarıları ardından nasıl bir yola gireceğini, ya da girdiğini önümüzdeki günlerde göreceğiz.

Bu konuyla ilgilenmeyi ödül töreninin sonrasına bırakayım diyerek yapılması gereken bazı işleri de askıya alıp, ödül töreninin mutlu sarhoşluğundan ayılmaya çalışırken, 11 Aralık sabahı beni başka bir sürpriz bekliyordu.

Cumhuriyet Gazetesi’nin Kitap Eki’nde “Sarayın Dehlizlerinde” vardı bu hafta.




“Mardin/Güneş Ülkesi” de aynı yerde çıkmıştı. Gerçi böyle bir karşılaştırma ya da benzetme yapmak geçmedi o an aklımdan. O an gülümsedim, iki kitabım da birbirleriyle tatlı bir çekişme yaşıyorlar diye düşündüm. Aynen iki birbirini kıskanan kardeş gibi.

İkisi de benim göz bebeklerim… İkisinin de yolları açık olsun…


Ama benden söylemesi, kıskanacakları bir kardeşleri daha geliyor. Belki onlar kadar hızlı gelmeyecek ama geliyor, yolda… O arada onlar inşallah güzel yollar katederler…

26 Kasım 2014 Çarşamba

Berbatlara Uyandım...

Berbatlara uyandım…

Hava gri, yağmur yağıyor, üstelik zaman zaman sağanak. Yok ondan değil berbat hissediyor olmam. Severim ben puslu ve gri havaları, karları, yağmurları, çamurları. Başka bir şey bu berbat uyanış…

Düşünüyorum da memleketin nesine uyanayım ki? Nasıl uyanmamı bekliyordum ki?

Yine düşünüyorum yataktan çıkmadan: Ben ne yapıyorum?

Kitap okuma oranının yerlerde süründüğü bir ülkede yazarlık yapıyorum. Turizmden anlamayan, gezgin olmayı bilmeyenlerin çoğunlukta olduğu bir ülkede turizm yapıyorum, rehberlik yapıyorum…

Benim masalım bu mu? Bu masalı ben mi yazıyorum?

Bir dakika, bir dakika…

Aklıma bir söz geliyor: Çoğunluk çoğunlukla haksızdır.

Evet, bu benim masalım, bu masalı ben yazıyorum ve o azınlık için yazıyorum…

Azınlık olmayı seviyorum, dostlarımın da bu azınlığa ait olmalarını…


Fırlıyorum yataktan gülerek… İyi ki varsınız, iyi ki varız sevgili azınlık…

31 Ekim 2014 Cuma

"Sarayın Dehlizlerinde" romanımın lansmanı ve ilk imza günü


30 Ekim 2014 Perşembe günü Asmalımescit YAKUP2'de yapılan "Sarayın Dehlizlerinde" romanımın lansmanı çok keyifliydi...
Sabah bastıran sağanak bana bu kitabın şansı ve bereketiyle geldiğini müjdeliyordu sanki.
Özel hazırlıklarımı tamamlamaya çalışırken sevgili yayıncım Mehmet Atay aradı, posteri ve kitapları matbaadan almaya gittiğini söyledi. Kitap dağıtıma verilmişti bu hafta ve gerisi matbaadaydı anlattığına göre.


Ben Yakup2'ye vardığımda Mehmet Atay ve kitaplar gelmişti. Zaten bir hafta öncesinden tüm detayları konuştuğumuz için Yıldıray Arslan gelene kadar Yakup2 çalışanları tüm düzenlemeleri yaptılar. Masamız hazırlandı, posterimiz asıldı vs.








Saat 17.00 itibariyle gelenler vardı, ortalık kalabalık olmadan gelelim diyenler.



Yakup2 her geceki gibi doluydu tüm akşam ve biz de oldukça kalabalıktık.


18.00-20.00 arası bayağı kalabalık olduk. Gelenlerin çoğu yemek içmek için mekânda da kalınca çok hoş bir görüntü oldu benim için. Dostlarım evim gibi sevdiğim Yakup2'de...
Harika bir geceydi.








Herkese sonsuz teşekkür borçluyum.
Kimler gelmedi ki...

























Dün gece tüm zorluklara rağmen yine de bu gecede beni yalnız bırakmamak adına gelen, gelemeyip mesaj ve/veya mail yollayan, telefonla arayan ve tebrik eden, gelemeyip çiçek gönderen, gelip çiçek getiren, zarif hediyelerle gelen tüm dostlarıma sonsuz teşekkür ediyorum.
Dün gece Muzaffer Akyol'la da karşılaşmak pek keyifli oldu yine mekânda. Zaten genelde orada karşılaşır sohbet ederiz. Doğum günüymüş dün, böylece kutlamış da olduk.



En tatlı olaylardan biri de mekânda yemek yemiş olan 4 Alman turistle yaptığım sohbet oldu. Meğer bir meslektaşımla gezmektelermiş ve ona hediye etmek için aldılar bir kitap. Tesadüfler hazırlanmış ortamdır...

Bu harika gece için en başta evim kadar sevdiğim ve romanımda da epeyce bahsettiğim Yakup2 Restaurant sahibi ve işletmecisi, sevgili dostum Yakup Arslan'ın oğlu, canım dostum Yıldıray Aslan'a ne kadar teşekkür etsem azdır.
Tüm Yakup2 çalışanlarına da bir teşekkür borcum var. Her şeyin mükemmel olması için gösterdikleri çaba ve her zamanki güler yüzlü tavırlarıyla gecenin harika geçmesini sağladılar.
Canım arkadaşım, biriciğim Dolunay Obruk muhteşem kapak illüstrasyonu sayesinde kitabıma can kattı. Ona şükran borçluyum... Gönlünü seveyim...

Kapak tasarımı için de  Ziya Levent Aybay'a koca bir teşekkür... Yine harika bir iş çıkarttın dostum. Eline, yüreğine sağlık...
Lansman boyunca muhteşem fotoğraflar çeken Berna Kadıoğlu'na ayrı bir teşekkür. O ileride çok iyi işler yapacak, biliyorum. (Gece boyunca çektiklerinin bazılarını aldım ondan ama esas tümü haftaya elimde olacak, buradan da paylaşacağım. Şimdi paylaştıklarım benim cep telefonumla ve kendi profesyonel makinesiyle onun çektikleri.) Yüreğine sağlık Berna...
(Kitabı çıkmadan önce okuyan ve fikirlerini aldığım sevgili dostlarım Tuncer Gül, Seden Edgü, Mert Taner, Mine Karahan Taner, Aydan Golüoğlu -kendisi her zaman her işimin acımasız editörüdür-, Aslı Belet -kendisi kitabın ilk gününden bu yana hep yanımda oldu-; kitabın yolculuğunda kitaba gerçek anlamda yoldaşlık eden Nilgün Kirman, Ayşe Kaynarcalı ve Elif Çamlıkaya -değerli akademik bilgileriyle kitaptaki bazı düğümleri çözmeme yardımcı oldu kendisi. Sizler heyecanımı hep taze tuttunuz. Size sonsuz teşekkürler.)
En büyük teşekkürüm de tabii ki sevgili yayıncım, editörüm, dostum Taylan Atay'a. Çok özendi, çok titizlendi bu kitap için... Sonuç mükemmel... Gönlünü sevdiğim arkadaşım benim...
Tabii aynı teşekkürden babası Mehmet Atay'a da  Kendisi de çok sevgili bir dostum ve özellikle de acımasız editörlerimdendir. 
Her ikisine de bu yolda her gün pekişen dostluğumuz için, bana inanıp güvendikleri ve her zaman yanımda durdukları için teşekkürlerin en büyüğü...
Evet dostlarım, iyi ki varsınız... İyi ki sizleri tanımışım... İyi ki hayatımdasınız... Hepinize ayrı ayrı kucak dolusu sevgiler ve teşekkürler...


LinkWithin

Related Posts with Thumbnails